89 dni...

...a klepsydry czasu nie da się odwrócić.
Można tylko zamalować szkiełko, żeby nie było widać, jak piasek się przesypuje.

Przed nami noc walk bokserskich. A przede mną walka z vademecum wiedzy o społeczeństwie. Dzisiaj staję przed demokracją niczym Leonidas w wąwozie termopilskim. Z fakultetów wrócę na tarczy albo PKSem. Mama przywita mnie na łożu boleści (38 stopni gorączki) z porozumiewawczym uśmiechem na ustach. 'Czyżby czwóreczka z matematyki?' A córeczka mówi: 'Jestem szalonaaa!'
Nie mówię mamie całej prawdy, bo nie udźwignęłaby tego brzemienia. Później nurkuję w zlewie pełnym brudnych naczyń i tonę w morzu Ludwika.

Przede mną jeszcze milion prac domowych, których nie sposób wyliczyć.

I znów zmęczona zasnę z lekturą w dłoni o godzinie 21.15.